Czy polska spółka-córka ma obowiązki w Polsce?

Jedno z najczęstszych założeń przy wdrożeniach Pillar 2 brzmi: „Centrala zajmie się raportowaniem". W praktyce najczęściej jest to prawda tylko częściowo. Nawet jeżeli raportowanie realizowane jest centralnie przez jednostkę dominującą, polska spółka zwykle zachowuje własne obowiązki administracyjne.

Jedno z najczęstszych założeń przy wdrożeniach Pillar 2: „Centrala zajmie się raportowaniem". W praktyce najczęściej jest to prawda tylko częściowo. Nawet jeżeli raportowanie realizowane jest centralnie przez jednostkę dominującą, polska spółka zwykle zachowuje własne obowiązki administracyjne.

Co wynika z polskich przepisów?

Polskie przepisy przewidują możliwość zwolnienia z lokalnego składania informacji o opodatkowaniu wyrównawczym. Warunkiem jest jednak to, aby odpowiednia informacja została skutecznie złożona:

• przez jednostkę dominującą najwyższego szczebla (UPE), albo
• przez wskazaną jednostkę grupową,

w jurysdykcji objętej z Polską kwalifikowaną umową dotyczącą wymiany informacji.

To jednak nie oznacza całkowitego zwolnienia z obowiązków. Nawet przy raportowaniu realizowanym za granicą polska jednostka co do zasady nadal składa zawiadomienie wskazujące jednostkę raportującą.

Trzy najczęstsze scenariusze

Scenariusz 1 — jednostka dominująca w UE, raportowanie centralne w ramach DAC9

Dyrektywa DAC9 umożliwia składanie informacji przez jedną spółkę z grupy na potrzeby wielu państw UE. W praktyce oznacza to, że jedna jednostka raportuje, a pozostałe podmioty grupy nie składają analogicznych informacji lokalnie. Nie oznacza to jednak automatycznego braku obowiązków w Polsce — zawiadomienie po stronie polskiej jednostki nadal pozostaje wymagane.

Scenariusz 2 — jednostka dominująca poza UE, ale z kwalifikowaną wymianą informacji

Jeżeli państwo jednostki dominującej posiada z Polską odpowiednie mechanizmy wymiany informacji, lokalne składanie informacji może nie być konieczne. Warunki są jednak istotne: raportowanie centralne musi zostać skutecznie wykonane, jurysdykcja musi spełniać wymogi kwalifikowanej wymiany informacji, a w Polsce konieczne pozostaje złożenie zawiadomienia. To obszar wymagający weryfikacji — lista jurysdykcji i status poszczególnych porozumień może się zmieniać.

Scenariusz 3 — brak kwalifikowanej wymiany lub niespełnienie warunków

Jeżeli warunki zwolnienia nie są spełnione, polska jednostka musi wykonać pełne lokalne obowiązki. Oznacza to konieczność przygotowania informacji lokalnie wraz z pełnym zakresem danych GloBE. To jednocześnie wariant najbardziej wymagający organizacyjnie.

Co pozostaje po stronie polskiej spółki?

Nawet przy raportowaniu centralnym lokalna jednostka zwykle nadal potrzebuje danych pozwalających ustalić między innymi:

• kwalifikowany dochód lub stratę,
• skorygowane podatki kwalifikowane,
• substrat majątkowo-osobowy,
• wartości podatku wyrównawczego,
• dane dotyczące mechanizmów UTPR.

Komunikacja z centralą jest częścią procesu podatkowego

Drugim częstym problemem nie są same przepisy — problemem jest brak procesu. Centrala potrzebuje danych lokalnych, a lokalna spółka potrzebuje potwierdzenia, że raportowanie centralne rzeczywiście zostało wykonane. Bez zaplanowanego procesu wymiany danych łatwo stworzyć sytuację, w której każda strona zakłada, że obowiązki wykonał ktoś inny.

Co warto zrobić już teraz?

1. Ustalić, gdzie znajduje się jednostka dominująca najwyższego szczebla.
2. Zweryfikować możliwość korzystania z kwalifikowanej wymiany informacji.
3. Ustalić obowiązki związane z zawiadomieniem.
4. Zaprojektować proces wymiany danych z centralą.
5. Udokumentować podstawę stosowania raportowania centralnego.
6. Przygotować plan awaryjny na wypadek konieczności lokalnego raportowania.